SaffronPendulum
Kayıtlı Kullanıcı
Arabaya binip müziği açtığında o ilk saniyede bir şey hissedilir. Ses mi yoksa titreşim mi, tam olarak ayırt etmek zordur. Mercedes'in Burmester sistemi tam da bu belirsizliği yaratmak için var zaten — yani sesi hissettirir, duyurmakla yetinmez.
Peki bu sistemi kim nasıl kontrol eder? Vallahi çoğu sürücü yıllarca o hoparlörlerle seyahat eder, farkında bile olmaz. MBUX ekranına dokunur, sesi açar, kapatır, geçer. Oysa Burmester, fabrika ayarlarında bile kullanıcıya birkaç farklı kapı bırakmış...
Direksiyon üzerindeki ses kontrol tuşları ilk durak. Sağ taraftaki çubuk yukarı aşağı hareket ettiğinde ana ses seviyesi değişir, bu herkesin bildiği kısım. Ama sol taraftaki kısayol tuşuna basılıp tutulduğunda ses kaynağı değiştirme menüsüne ulaşılır — çoğu sürücünün hiç gitmediği bir yer burası. Kısa bir bekleme, hafif bir titreşim, ekranda kaynak listesi belirir.
MBUX dokunmatik ekran üzerinden işler biraz daha derinleşir. Ana menüden Ses sekmesine girildiğinde Burmester'a özel bir equalizer paneli açılır. Bas, orta ve tiz frekansları ayrı ayrı ayarlanabilir. Bunun yanında "Konser Salonu", "Canlı" ve "Stüdyo" gibi ön ayarlı modlar da orada bekler — hangisi seçilirse odanın akustiği değişiyormuş gibi bir etki yaratır. Abartılı bir benzetme değil bu, gerçekten öyle hissettiriyor.
Burmester sisteminin az bilinen bir özelliği daha var: surround ses dengesi. Ön-arka ve sağ-sol aks üzerinde ses dağılımı elle sürüklenerek değiştirilebilir. Sürücü odaklı bir dinleme mi isteniyor, yoksa tüm yolcular eşit mi faydalansın — bu tercih dakikalar içinde yapılabilir. Çok basit görünür ama fark büyük...
Bazı modellerde, özellikle S Serisi ve EQS gibi üst segmentlerde, Burmester 4D sistemi devreye girer. Bu noktada işler ilginçleşir. Koltuk altına yerleştirilmiş rezonatörler devreye girer ve müzik kelimenin tam anlamıyla hissedilir. Kontrol yine aynı menü üzerinden yapılır ama 4D yoğunluğu için ayrı bir kaydırıcı çıkar ekranda. Düşük tutulursa neredeyse fark edilmez, yüksek tutulursa... abi o başka bir şey.
Ses kaynağı meselesine de gelmek lazım. Bluetooth bağlantısı, USB, radyo, dahili akış servisleri — hepsinin ses çıkışı Burmester üzerinden geçer ama her kaynakta kalite aynı değildir. Özellikle sıkıştırılmış müzik dosyaları bu sistemde acımasızca ortaya çıkar. Burmester iyi sesi daha iyi yapar, kötü sesi de daha kötü — bu konuda tarafsız değildir.
Bir de şu var: araç hareket halindeyken sistem otomatik olarak ses seviyesini hafifçe artırır. Buna "Hıza Bağlı Ses" denir ve fabrika ayarında açık gelir. İstenirse kapatılabilir, ama çoğu kişi fark etmeden bununla yaşar. Şehir trafiğinde 60, otobanda 120 — ses hep aynı hissettiriyorsa bu özellik çalışıyor demektir.
Sonuçta Burmester bir hoparlör sistemi değil, bir deneyim tasarımı. Kontrol etmek için önce ne istediğini bilmek gerekir. Bas mı, netlik mi, genişlik mi — bunlar birbirini ezer bazen. Ama doğru ayarlandığında, uzun bir yolculukta camlar hafifçe titrer, ses göğüse oturur ve sürücü farkında olmadan biraz daha yavaş gider. Müzik bunu yapar. Sistem de buna izin verir.
Peki bu sistemi kim nasıl kontrol eder? Vallahi çoğu sürücü yıllarca o hoparlörlerle seyahat eder, farkında bile olmaz. MBUX ekranına dokunur, sesi açar, kapatır, geçer. Oysa Burmester, fabrika ayarlarında bile kullanıcıya birkaç farklı kapı bırakmış...
Direksiyon üzerindeki ses kontrol tuşları ilk durak. Sağ taraftaki çubuk yukarı aşağı hareket ettiğinde ana ses seviyesi değişir, bu herkesin bildiği kısım. Ama sol taraftaki kısayol tuşuna basılıp tutulduğunda ses kaynağı değiştirme menüsüne ulaşılır — çoğu sürücünün hiç gitmediği bir yer burası. Kısa bir bekleme, hafif bir titreşim, ekranda kaynak listesi belirir.
MBUX dokunmatik ekran üzerinden işler biraz daha derinleşir. Ana menüden Ses sekmesine girildiğinde Burmester'a özel bir equalizer paneli açılır. Bas, orta ve tiz frekansları ayrı ayrı ayarlanabilir. Bunun yanında "Konser Salonu", "Canlı" ve "Stüdyo" gibi ön ayarlı modlar da orada bekler — hangisi seçilirse odanın akustiği değişiyormuş gibi bir etki yaratır. Abartılı bir benzetme değil bu, gerçekten öyle hissettiriyor.
Burmester sisteminin az bilinen bir özelliği daha var: surround ses dengesi. Ön-arka ve sağ-sol aks üzerinde ses dağılımı elle sürüklenerek değiştirilebilir. Sürücü odaklı bir dinleme mi isteniyor, yoksa tüm yolcular eşit mi faydalansın — bu tercih dakikalar içinde yapılabilir. Çok basit görünür ama fark büyük...
Bazı modellerde, özellikle S Serisi ve EQS gibi üst segmentlerde, Burmester 4D sistemi devreye girer. Bu noktada işler ilginçleşir. Koltuk altına yerleştirilmiş rezonatörler devreye girer ve müzik kelimenin tam anlamıyla hissedilir. Kontrol yine aynı menü üzerinden yapılır ama 4D yoğunluğu için ayrı bir kaydırıcı çıkar ekranda. Düşük tutulursa neredeyse fark edilmez, yüksek tutulursa... abi o başka bir şey.
Ses kaynağı meselesine de gelmek lazım. Bluetooth bağlantısı, USB, radyo, dahili akış servisleri — hepsinin ses çıkışı Burmester üzerinden geçer ama her kaynakta kalite aynı değildir. Özellikle sıkıştırılmış müzik dosyaları bu sistemde acımasızca ortaya çıkar. Burmester iyi sesi daha iyi yapar, kötü sesi de daha kötü — bu konuda tarafsız değildir.
Bir de şu var: araç hareket halindeyken sistem otomatik olarak ses seviyesini hafifçe artırır. Buna "Hıza Bağlı Ses" denir ve fabrika ayarında açık gelir. İstenirse kapatılabilir, ama çoğu kişi fark etmeden bununla yaşar. Şehir trafiğinde 60, otobanda 120 — ses hep aynı hissettiriyorsa bu özellik çalışıyor demektir.
Sonuçta Burmester bir hoparlör sistemi değil, bir deneyim tasarımı. Kontrol etmek için önce ne istediğini bilmek gerekir. Bas mı, netlik mi, genişlik mi — bunlar birbirini ezer bazen. Ama doğru ayarlandığında, uzun bir yolculukta camlar hafifçe titrer, ses göğüse oturur ve sürücü farkında olmadan biraz daha yavaş gider. Müzik bunu yapar. Sistem de buna izin verir.
